Pompen of verzuipen: wat is er aan de hand in ons onderwijs?

in de aanloop naar de verkiezingen van 26 mei gaat “ allemaal kiest ” twee weken lang op zoek naar de mensen en de vertellen achter cijfers en statistieken. vandaag beminnen we halt in een lagere school in torhout. hoe gaat het met het onderwijsinstelling? wat kennen we niet? en waar plantestekje het beleid gebrek? we discussi\xebren er vanavond over in “ allemaal kiest ”, om 22. 05 uur op eén met hilde crevits ( cd & amp ; v ), koen daniëls ( n-va ), caroline gennez ( sp. a ) en elisabeth meuleman ( groen ). “het water staat tot aan de lippen”, “het gaat van kwaad naar erger” en “we worden normaal aan ons lot overgelaten”. het zijn maar drie van de honderden reacties die we op de redactie van “iedereen kiest” binnenkregen, nadat we eind schrikkelmaand een uitdaging hadden gelanceerd met de eenvoudige eis : “hoe staat ons onderwijsinstelling er vandaag voor? ”. in de uren en dagen die volgden op onze uitdaging, werden we overspoeld door reacties. leerkrachten, directeurs, zorgcoördinatoren, ouders, … allen wilden ze hun overzicht kwijt. de ene wat kwader dan de andere, maar allen met dezelfde bezorgdheid : het kan zo niet verder. we luisterden naar tientallen verhalen. van directeurs die op zondagavond tot laat rondbellen om omwisseling te opsporen voor wegvallen leerkrachten tot ouders van nageslacht met zware zorgnoden die beseffen dat hun kind niet de zorg krijgt die het nodig heeft. jonge, pas afgestudeerde, ambitieuze leerkrachten die ons al huilend uiteenzetten dat ze door hun onderwijs niet bedacht werden op de uitgestrekte zorgnoden waar ze in hun klas mee geconfronteerd worden, tot geoefend leerkrachten die zeggen dat het niveau al jaren aan het tuimelen is. het valt ons op dat we voornamelijk berichten krijgen van mensen die werken in een lagere school. jonge leerkrachten vertelden ons al huilend dat ze door hun onderwijs niet bedacht werden op de uitgestrekte zorgnoden waar ze in hun klas mee geconfronteerd worden. vechten contra de bierkaai wat is er toch aan de hand in het onderwijsinstelling? om dat beter te vatten, beslisten we om even mee te wenden in een school. tot onze verwondering was het helemaal niet slecht om een school te vinden. tientallen scholen boden zich aan en reageerden ontgoocheld toen we hen lieten kennen dat we voor een andere school hadden gekozen. veel directeurs, zorgcoördinatoren en leerkrachten lieten ons kennen dat dit tenslotte een kans was om hun overzicht te kunnen doen, na een lange periode van naar eigen zeggen contra de bierkaai te vechten. wanneer we om vierde voor acht ’s morgens aantikken in de oefenschool van torhout, een van de 3. 745 scholen in vlaanderen, vallen we hierbinnen in een samenkomst tussen directie, zorgcoördinator en clb. op de notulen? de school heeft reserve sponsoring gevraagd voor enkele leerlingen met een zware vorm van autisme, maar er is geen plaats en allemaal zit met de handen in het haar. “hoe moeten we dit nu weer ontrafelen? ” video player bevrachten. . . direct wordt ons verstaanbaar wat een van de uitgestrekte problemen is : allemaal werkt steenhard om alle leerlingen de aangepaste zorg te bieden die nodig is, maar er is normaal veel te weinig budget en ondersteuning. zorgcoördinator marjolein verwoordt het verstaanbaar : “er is een maximum en dat maximum zijn we nu aan het overschrijden. ” vier gevari\xeberde wiskundeproeven het is iets wat we waarnemen bij veel leerkrachten die ons contacteerden. de klasgroepen worden steeds groter en in iedere klas zitten er steeds meer leerlingen met bijzondere zorgnoden, die een aanpassen tournee moeten krijgen. nageslacht met een taalachterstand die aangepaste cursussen moeten krijgen, speciale smaken, reserve schema’s en pictogrammen voor nageslacht met autisme, spiekkaarten voor leerlingen met een leerachterstand, opdrachtbladen in groter omvang voor nageslacht met oogproblemen, speciale opvolging en begeleiding voor nageslacht met ernstige gedragsproblemen, een verstandelijke achterstand of een moeilijke thuissituatie, gevari\xeberde dictees, vier gevari\xeberde versies van één wiskundeproef,. . . video player bevrachten. . . “vroeger zouden die nageslacht doorschuiven naar een kwijt onderwijsinstelling dat supergaaf werkt, maar nu blijft het kind met reserve zorgnoden normaal in de klas, waar het een baal op maat moet krijgen. het stelsel is dus veranderd, wat op zich goed is, maar we hebben geen reserve middelen gekregen om dat goed te kunnen uitvoeren. ” andere leerkrachten benadrukken ook dat ze vaak onvoldoende opgeleid en bedacht zijn op die reserve zorgnoden. video player bevrachten. . . de punch in het onderwijsinstelling heeft dat stemkracht op het niveau van het onderwijsinstelling? sommige leerkrachten vrezen van wel. “vroeger moest je de maaltafels vanbuiten kennen. punt. nu voel ik dat ze ze minder goed kennen. het moet allen op een speelse methode gebeuren en het wordt ook niet meer op tijd gezet, want afwegen nageslacht kunnen dat niet aan. door de zorgkinderen wordt het algemene niveau naar het midden getrokken. ik mis de punch in het onderwijs. mijn eis naar de overheid is verstaanbaar : investeer in reserve hulp en kleinere groepen. ” mijn eis naar de overheid is verstaanbaar : investeer in reserve hulp en kleinere groepen. video player bevrachten. . . opschrijven, opschrijven en opschrijven wanneer we denken dat de werkdag erop zit en ons bereiden om naar huis te gaan, uiteenzetten veel leerkrachten ons dat ze ‘s avonds de draad opnieuw moeten oppikken. we passeren na 20 uur via juf elke en zorgcoördinator marjolein. ze zijn druk bezig met questi, een online planning waarin alles geregistreerd moet worden. “ alles wat we overdag hebben gedaan, komt hier in. anders telt het niet. ” een telefoontje met de ouders? een incident op de speelplaats? een pupil even chic nuttigen op de gang? een speciale uitleg voor een afwegen oefening? in questi! “ het file moet dik toereikend zijn, anders fabriceren nageslacht geen kans op reserve hulp. ” het file moet dik toereikend zijn, anders fabriceren nageslacht geen kans op reserve hulp. video player bevrachten. . . alle leerkrachten moeten via een logboek ook per vak aanvinken aan welke leerdoelen ze die dag hebben gewerkt. “ er moet van alles een spoor zijn. ” en dan hebben we het nog niet over de vergaderingen, de verbeteringen van de testen, de lesvoorbereidingen, de cursussen en de voorbereiding van de speciale activiteiten, de individuele zorgplannen,. . . lijdt het onderwijsinstelling tijdens die administratieve druk? “ ik vind van wel. ik zou zo graag meer tijd hebben om te concentreren op mijn lessen. bedenken hoe ik ze beter kan fabriceren, werken met co-teaching, groepswerken repeteren,. . . maar je moet dat natuurlijk allen kunnen voorbereiden. en er gaat zo veel tijd naar administratie. ” zorgcoördinator marjolein vat het als volgen bijeen : “ voormalig had men veel meer vertrouwen in het onderwijs. nu is allemaal mondiger en kritischer, maar is er ook meer wantrouwen. ”

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Comments are closed.